Koffieochtenden in het +Punt worden goed bezocht. Foto Cees Baars

Koffieochtenden in het +Punt worden goed bezocht. Foto Cees Baars

door Monique Wolters

APELDOORN – Bewoners van de wijk Orden zijn over het alge­meen trots op hun wijk. Rond de 85 procent geeft aan niet te willen verhuizen, zo blijkt uit recent be­hoefte- onderzoek. Het activitei­tencentrum +Punt vervult een be­langrijke rol bij het gevoel van welbevinden.

Bij het +Punt (gehuisvest in het voormalige Rabobank gebouw aan de Germanenlaan) kunnen wijk­bewoners van Orden langskomen om samen te koken, schilderen, darten, lunchen, spelletjes te doen of met elkaar bij te kletsen met een (gratis) bakje koffie. Ver­der hebben ook MD Veluwe en wijkraad Brink en Orden onder­dak in het +Punt en houdt de wijkagent er wekelijks zijn spreek­uur. En ook de vele partijen die te maken hebben met de decentrali­satie van de zorg hebben hier hun ruimte gevonden. Voor de jonge­ren in de wijk is in de kluisruim­te muziekstudio ‘The Safe’ opge­richt. Zij zijn daarnaast welkom in het jongerencentrum in de Spitsbergenschool aan de nabijge­legen Morinistraat.

Maakt Orden ook daadwerkelijk gebruik van deze faciliteiten en ac­tiviteiten? Buurtregisseur vanuit Stimenz Jan van Eijk (57): ,,Met­een bij de opening in 2010 was al duidelijk dat het +Punt in een be­hoefte voorziet. Het centrum werd door vrijwilligers uit de buurt zelf geopend. Alle activitei­ten op die dag waren door hen ge­organiseerd.’’

Buurtontwikkelaar van De Woon­mensen Ismaël Fungo (42) voegt hieraan toe: ,,Vanaf de buitenkant lijken deze mensen in deze wijk misschien wel heel individueel ge­richt: ieder voor zich. Maar als je dieper gaat, zie je dat mensen el­kaar onderling toch ondersteunen als ze hulp nodig hebben. Uit een recent behoefte-onderzoek blijkt dat 85% van de bewoners niet wil verhuizen. En dat terwijl Orden vijf jaar geleden nog het tweede ghetto van Apeldoorn werd ge­noemd.’’

Van Eijk komt met talloze voor­beelden van bewoners die iets ontvangen vanuit de wijk en daar­na zelf weer iets terug doen voor hun wijk. ,,Een oudere man had geen vervoer meer naar het zie­kenhuis en kreeg spontaan een au­to met chauffeur aangeboden.

Een Marokkaanse mevrouw zat omhoog, toen ze moest verhuizen en geen hulp kreeg. Dan schake­len Ismaël en ik ons netwerk in.

Een ander mooi voorbeeld is dat iede­re veertien dagen een groep van tien mensen het zwerfafval in de wijk opruimt.’’

Jongerenwerker Cihan Özcan er­vaart dat de jongeren trots zijn op hun wijk: ,,Je merkt echt aan ze dat ze veel waarde hechten aan hun eigen wijk. Ze voelen zich verbonden aan hun eigen plek hier in het jongerencentrum.’’